“ bu iş biter , bitti..! “ dedin ve gittin
. . .
Ardına bakmadan,
İşlediğin cinayetin hesabını tutmadan ,
Zamanın ortasına bıraktığın cesedimin yüzünü bile kapatmadan
Gittin..!

Ben ,
Elim bağrımda , yarınlarımın intiharını seyrederken
Sen ,
Kimbilir hangi vicdansızlığında..?
Hangi hesapsızlığında..?
Ve kaçıncı aldanışımda katilim olmayı göze aldın ?

Bu defa “ neden..? “ diye sormayacağım sana.
Bu defa gidişinin ardından,
Şiirlerim için sakladığım gözyaşlarımı akıtmayacağım.
Değmezsin çünkü..!!!
Sevdamı taşıyamayacak kadar küçükmüş yüreğin.
Öylesine karalanmış sayfalarla doluymuş işte ömür defterin
Asla izin vermem..!
İzin vermem sevdamı o sayfalara hapsetmene
Öylesine değildi benim sevgim
Öylesine değildi zamanın ortasına yığılan bedenim
Öylesine bir ölüm değil benimkisi..!
Bakışların sakın ola değmesin cesedime

Aklından çıkarma sakın !
Yıkıntılarımın kucağına düşen ahlarım gölgen gibi peşinde..!
Hadi artık “ çek git başımdan..! “

. . .