Seni ben; ömrümden öte seveceğim.. sana yazıyorum bu şiiri kararmış sayfalara inatla yazgıma işliyorum seni ardından kağıtlara seriyorum ümitlerimi iklimler biriktiriyorum sinemde ve baharları serpiyorum satır aralarına seni anlatabilsin diye.. sana yazıyorum bu şiiri gülüşünü de alıyorum yanıma bir şarkı oluyorsun bir türkü her ne olduysan sığmadın hiçbir şeye ve hiçbir mevsim yetmedi seni anlatmaya.. şimdi hangi tarife sığdırsam seni bir yanın boş kalıyor bir yanın eksik sığmıyorsun cümlelere ve yetmedi hiçbir güzellik seni betimlemeye.. isminin baş harflerini yazıyorum şimdi korkak satırlara, buğulu camlara tan vaktinde ağarmakta olan güne doğmayı bilmeyen güneşe esmesini bilmeyen rüzgara inatla yazıyorum seni sayfalara, satırlara.. seni ben, sen bilmeden seveceğim ve özleyeceğim hiç kimsenin anlamayacağı bir dilde şiirler yazıp yokluğuna ismini gizleyeceğim satır aralarına ve hiç kimseye vermeyeceğim ümitlerimi.. özleyeceğim seni hasretinden kentler yapıp yollar boyu sana gelip gideceğim yol üstü otellerde konaklayıp eski aşklarıma veda edeceğim ve kendimce seveceğim seni her gün ayrı bir durakta soluklanıp isimler konduracağım yokluğuna bunu bilmiyor olacaksın ama; seni ben, sen bilmeden seveceğim.. yarın bu yazıttan bir tek adını saklayacağım kendimden geçeceğim belki de hatta yaşamaktan, var olmaktan ve her ihtimale inatla olmayışının inadına benim sana erken seninse bana kalışının inadına seni ömrümden de öte seveceğim.. ebedim, yazgım.. Yusuf Deysem SONSUZ (YDS)