Binmediğim hiç bir otobüsBeklemediğim hiç bir durak kalmadı bu şehirdeGittikçe azalıyor hayatNeyi erken yaşadıysamHep ona geç kalıyorumSana göçüyorum her sonbaharYolların çıkmıyor aşkımaUnuttuğun yağmurların adı saklımdaSeni içimden terk ediyorumSusmaktan yoruldumKuşlar ve şarkılar bu şehri terk edeli beriEfkar demliyorum gözlerimdeyaşlarımı, yanağıma varmadan öldürüyorumTam sancağımdan yaralıyorum kendimiAlnını yüreğime dayadığın güne bakıpSeni içimden terkediyorumNe unutacak kadar nefret ettinNe hatırlayacak kadar sevdinYıkık bir duvar kadar bile pişman değilsin biliyorumBeni hep bulmamak için aradınYanılgımdınYandığımdınYangındınSensizliğe yenilmekSana yenilmekten zor olsadaArdımda bir sürü "belki"ler bırakarakSeni içimden terk ediyorumŞimdiİçimde öldürecek bir anı bile bulamayanİki yarım kaldıkTamamlayamadık biziElinden tutamadık yanlızlığımınSaçlarımıda uzaklarına gömdünİçimin mavisi senin okyanusundandıAl! geri veriyorum.Kilitleri hep yanlış kapılara vurdunDevrilmiş vagonlara dönerken gözlerimSana bensizliği terkediyorum"Yârime uzanmayan bütün dallarım kırılsın" demiştinAşk içinde doğmuşsa nereye kaçabilirdi?Ne tuaf değil mi?İçimi acıtanda sendinAcımı dindirecek olanda"Ya öldür beni"dedimYa da git bendenİçi bulanık bir sevdanın ucundaSeni kaybettimAldırmadın aldırmalarımaBir gecede yakıp yâriniŞafaklara sattın ihanetiniKüllerime basanlar bile utandı yaptığındanİşte soluk bir ömrün son nefesiBendenİçimdenTerkediyorum