*Ve sen yoksun artıkNe sıcacık bakan gözlerinNe sarıldığım zaman yok olduğum,Senin benliğinde var olduğum dünyamNe beni yakan yüreğinNe yüreğime saklayacağım tek bir sözün varVe sen yoksun artıkyaşayamıyorum, nefes alamıyorumçok canım acıyor, kanıyor yaralarımsevemiyorum insanları çünkü hiçbiri sen değilbeni saran varlığın nerdeve sen yoksun artıkben yapayalnız kaldım bu acımasızlıklardaben sensiz kaldımgittin değil mi?tek söz yok yüreğime saklayacağım,tek bakış yok gözlerimde saklı kalankokun yok,dudakları mda ıslaklığın ve senin hayatında da ben…ve sen yoksun artıkuyuyamıyorum, oysa ben günlerce sadece uyumak istiyorumtek kavuşabildiğim rüyalarımda seninle buluşmak için…senin için…hani seninleyken en güçlü fırtınalara dayanabilen bir çınardım yaşimdi bir meltem beni yıkıyorsensizim…gittin ya, beni; BENİ ANLAMAYAN İNSANLARLA BIRAKTIN YAneydi bana nefretinbu kadar acıyı bana yaşattınbir terk ediliş değil, yokluğunun varlığını hissetmeme neden olan acısensizlikle dövüşmem de değilsanki yemin etmiş gibi acılarını sahiplenmekte değilgidişin bir ihaneti,bir yalnızlığı,bir yok oluşu kabul edememek bunu anlamamakkayboluş, aşklara insanlara son çığlık içimdeki yıkılıştayapamam dayanamam bunu anlayamam anlatamambir tarafım seni inkar ederken bir tarafım seni delice kabulleniyor,çıkıp karşımayapmadım demeni bekliyorama sen yüreğime inat susuyorsunve sen yoksun arıkkeşke son kurşunu yüreğime sıksaydın bu kadar kanar mıydı içimsen benim canımdınaldın yaşayamadım ki senden sonra bir daha ben olamadım ki.....*