*Üşümek bile umrunda olmazdı eskiden Annenin, “Üzerine bir şey al kızım” sözcüğünü umursamazdın. “Boş ver” derdin “Anne, boş ver” üşüyeyim Hem derdin “bir ceket ısıtmaz ki beni…” Ne kadar kalın olursa olsun bir mont ısıtmazdı seni o soğuk günlerde… Öyle ya soğuk bir günde tanışmıştık seninle Üzerinde bir şey olmalıydı Üşüyordun… Şimdiye kadar hep burnundu en çok üşüyen Burnun yine çok üşümüştü o gün Gamzeli yanakların soğuktan gerilmişti Ama sen ellerinle bile ovuşturmadın yanaklarını Bir yanak istedin yanağına Üşüyordun… Hayallere dalardın zamanlı zamansız O günde hayaller kurmuştun… Soğuktan kıpkırmızı olan burunu düşündün Sonra sıcak dudaklarım geldi aklına Kıpkırmızı burun ve kıpkırmızı dudak Hayaller gerçek olmalıydı Üşüyordun… Beni hayal ettin, yanında olduğumu Dudaklarımı burnuna dokundurduğumu düşündün Bedenini ve ruhunu ısıttığım hayallerde yüzdün Rest çektin annene ve soğuğa İstemedin ceketi bir tutmadın benimle Ben yanında olmalıydım hayallerden ve soğuktan çıkıp Senin olmalıydım o gün… Bir gariptin o gün bana yoktun kendine çoktun Ve bir şiir yazacak kadardın Üşümüyordun, aşıktın…*