Hiçbirşeyi algılamıyor yüreğim,bildiğim tek doğru sensin.Sana uzanıyor her gökkuşağının o esrarengiz renk karmaşası.Bakıyorum herkes birşeyler yazıyor. Yazdığını okuyacak vakit bile bulamıyor. Daha dün gibiydi iki kenti birbirine zincirleyen aşkların çözeltisi.Aşk aşksa eğer zincir nedir bilmezdi. Düşünürken seni,düşünmek hayallerimin en güzel yerinde kurgusuz bir gerçekti.O hep anlatılan martılar vardıya hani,şiirde,şarkıda,öyküde. Gördüm ilk defa.Bana iki beden büyüktü sevdalar sen olmayınc****orkmakmı asla.Asla seni sevmekten korkmadım.Yüreğim sendin,sen yüreğimde taşıdığım. Sonra herkes geldi,oturdular karşıma. Anlat dediler nasıl gidiyor aşkı yazdığın yazılar. Güldüm ve döndüm geceye, Anlattı gece,aşk aşksa eğer anlatamaz yaşamadan aşka yazılanlar. Bir mevsimin tam ortasındaydım.Ne yöne baksam çıkışı olmayan bir labirent gibi yalnızlıktım.Beni öptüğün her şiirde ben zaten aşk gibi aşktım. Sonbahar'da bir Ekim,tıpkı Temmuz'a benzer gibiydi.O ilk yazılanlara,o ilk okunanlara benzer bir şeydi. Değiştirmek mümkün olmadı mevsimi.Ayları çıkarıp atamadım mevsimlerden.Seni tanıdığım gün,sanki hiç yaşanmamış bir balayı ve belkide yüreğime vurdu hayat senin ellerinden en büyük damgayı. Eskisi gibi uyuyamıyorum artık.Kuşlarda yok nedense,öldümü yoksa mevsimi olmayan doğurganlık. İnanmam asla şimdi nerede o savurganlık. Aşk aşksa eğer ölüm bir anlık. Ve başa dönüp düşünürsem beni düşündüğünü ve kalemi elime yapıştırıp yazabilirsem eğer kağıtlara, beyazlığına çizebilirsem güzelliğini, sözlerinden geçebilirsem gecelerin suskunluğuna, bir adım fazladan karışıp öpebilirsem buza kesmiş dudaklarının renginden,aşk aşksa eğer dediğim,her kelimeden cümleler kurabilirsem sana, Ne mutlu bana.