*_Her yerinde sen varsın bütün şehrin Afişlerde kızgın gözlerin asılı Tüm kaldırım taşlarında ayak izlerin Sokak lambalarında,otobüs duraklarındatren istasyonlarında sen varsın Kantinde bütün masalara oturmuşsun Merdivenlerde saçlarını unutmuşsun Bahçede ağaçlara takılmış gülüşün Çiçeklerde kokunu bırakmışsın Bütün sınıflarda sesin yankılanırBütün sıralarda ellerinin yarasıKara tahtada bembeyaz hayallerinArka sıranın altında kaybettiğin sesin Eve çıkarken merdivenlerde takılır düşerimYorulurum her vardığımda kapıyaKapıdan çıkarken rastlarım sanaHer acıyı içerde bırakıp çıkarken Bir mutluluk ki yüzünde sormaÖyle soğuk bakma bana Duvardan huy mu kaptın neHer gece aynı muhabbet Sen duvarda sessizBen gecede nefessizPeki şimdi nerdesinBeni bu kadar senin içinde atıp gittin Sürgün ettin beni kalbinden Bütün şehirde sen Bütün okulda sen Bütün evde senBu kadar senin içinde küçücük bir ben Ben hiçbir satır arasında unutmadım seni Beynime çiviyle çakmıştım Çıkış kapısını açan anahtarları denize atmıştım Bildiğim bütün duaları okudum dinlemedin,vazgeçmedin,gittin Hiç gitmeni istemedim senin Dönmeni de istemiyorum Gidiyorum ben şimdi Bu şehirdenBu okuldan Bu evdenAma asla senden değil..._*