RÜZGAR SAATLERİGel benim ruhumun gerçek sesi gel!Yıllardır sönmeyen alevim, korum.Gel benim ömrümün hikayesi gel.Şiirim, sonsuzum, gerçeğim, zorumGökle yerin birleştiği kavşaktaSeni bulup bulup kaybediyorum.İlkin rüzgâr değil sanki nefesti,Bir kez başlayınca estikçe esti...Sonra bir upuzun karanlık bastı.Sürdü hep aynı düş, hep aynı yorumŞimdi duraklarda her akşam üstüSeni bulup bulup kaybediyorum.Yitiksin baharlar, güzeller içindeResimler, baharlar, sözler içinde.Bazen bir iz görüp izler içindeCevap umuduyla titriyor sorum.Sonra en tanıdık yüzler içindeSeni bulup bulup kaybediyorum...