Bir zamanlar iki adım kadar yakınımdaydın. Yutkundum ama söyleyemedim seni sevdığmı, (bir kez teflonla küçük bir cümlenin dışında) sen anlamıştın zaten sana olan tutkumu. Ama olmadı be gülüm olmadı, ne sen sendeki karanlık perdeyi yırta bildin ne ben çöze bildim ağımı. Dayanılmazlığın özlemi buya zaten, geceler vardı dingin pürüzsüz iliklerimde titrerdin, arardım seni; yok be gülüm bilirim ben söylemek istemediklerin dökülürdü kulaklarıma çok kısa anlamsız konuşmalarda. Sonra beni bana saklardım zaman çemberinin yelinde, karanlığın rüzgârı sarardı yüzüm içimdeki hüzünle, neydi seni bana bağlayan halen çözmüş değilim, çocukluğumun sınır taşında yaşayamadıklarımın iç yüzü seninle mi çıkmıştı güneşe bakmaya, yorgun bedenimden aklımın duvarlarını zorlayıp duran sendin. Korkularım cesaretsizliğim hiç yoktu duygularımla aklımı savaştırdım hangisini kazandığını sende bilirsin gülüm, olmadı be sevgili olmadı nedensiz çıkarsız sevdiğim yarım olmadı. Tenini değil yüreğini istedim kazanamadım üstelikte kırdım, beni bende boğarak, kıyamadım düşüremedim seni aklımdan, cok kafa yordum ama yorulmadım yılmadım seneleri kovaladım kavak yellerinin arasında seni sımsıkı tutum yüreğimde, Sevgi paylaşanca güzeldir derler ya içimdeki ben seninle hep paylaşmak istedi her güzel olan nesneyi, özneyi. Yüklemi, filli, ahhh be yarım diyemediğim yar her anlamlarını çözdüm. Her devrik cümlelerini buldum çözdüm bana ne faydası var içindeki yılgınlığı kamçılamaktan başka.
Uzaklardasın ancak hiçte öyle değilsin. Hep benimlesin. Bazen şafak vaktı balkondan baktığımda ,ufkun arkasındaki sıra dağların bir birin izleyen arkasını göremediğim yerdesin yalnızca ordasın bilirimde suskunluğumla kala kalırım.Bazen günün yoğun karmaşasında duygularımın burukluğundasın.Bazen akşam yorgunluğunda çiçekli bahçe yolunda salınıp gecıp gidişindesin.Bazen gecenin sessizliğinde yalnızlığımdasın, berrak gök yüzündeki dolun ayın ışığının içindesin,yada yıldızların birinin arkasından çıkıp göz kırarsın, Erişilmezliğinin hüznü dolar gözlerimin neminde .Belirsizliğin acı dolu sonsuzluğunda belki dıyorun zamanın hafif esen rüzgarında derinden derine uçasın benden ama olmuyor gülüm be olmadı.. Yüküm ağır, küçük yüreğimde kocaman yükler taşırım ama yorulmam yılmam üşenmem. hayatıda umursamazlıkta etmem. Ne kadar derin derbalarlada gelseler üstüme yoramazlar beni. Şekillerden şekelde bürünmem. Zaten ben beni biliyorum. Benimle birlikte olan seni sevmektendi yılmadığım Sende yılgınlıkla yaşama güçüne güç katsın tüm zorluklar senin çok. Tabi anlatmak istediklerim yüreğimdeki seniysen sanadır bunlar. Çünkü senin çok sevenin var. Bir yerlerde zaman çiçeklerinin arasında… YK