Bir yaz ayında sıradan günlerin birinde yanlışlıkla telaffuz ettiğim bir cümle anlatmak istediğim cümlenin anlamını nereye taşınabileceğini aşkın öyküsü sen. Sana hayranım burası doğru dığelerı benim o an tam olarak anlatmak istediğim değildi ama senle ben bu bir cümleyi nelere taşıdık birlikte büyüttük tutkuya dönüştürdüm. Neyi arıyordum sende ben çocukluğumda yakalayıp kafese koyduğum kuş misali yıllardır o kafeste yaşamışım sen açtın o kafesin kapısın uç artık der gibiydin, Kafesimin ruhani parmakları arasında ve bir suru bedirlerin üstünde kurduğum melankolik hayatımda uçmam için kanat takıp seyrettin uçuşumu gülüşlerinle. Her gülüşünde bir anlam buldum. Bazen yanımdan sesızce süzülüp beni süzen edanla yürüyüşünü seyredişimi bile özümser kendine doğru çekerdin. Bazen gözlerindeki derin anlamlı bakışlarını yakalardım. Bazen sıcacık çağrışımların fark ederdim dikenli çalı çırpılı. çıçekıl ormanlık bir alanda bır birini çağıran iki göz iki yürek sesiz suskun derinden derine yürüyen yaşam VE her gün bir birinden farklı anların yaşandığı ne varım ne yokumun arasın yürüyen gizemliliği kendi içinde oluşan bir birliktelik kurmuştuk en dayanılmaz yanı imkânsız oluşlun verdiği derin acı. Balkıda çekiciliğini her ikimizde burada yakalamıştık. Yada kalplerın engin okyanustaki arayışı bulmuştuk yada güneşin sarı sıcağının yansımaları arasında bir gülün yapraklarını okşayışındaki umursamaz vuruşunu bulmuştuk belkıda yağmurdan sonra çıkan gök kuşağının altından birlikte gecmıştık fark etmeden. Yabancılığı aşılmış yureğımzdekı Sıçaklı tenımze vurgun gibi yayılmıştı. Ben adına çıkarsızca kurguladığım aşk desemde olumsuzluklar içinde süre gelen arzudan başka bir şey değildi diyemem. Bir adım ileri bir adım geri dans ederek koça zamanı tükettim seninle. ne tanının Sıçaklında duyacağım hazımsı mutluluğu yakalaya bildim nede yüreğindeki erdemliği okşaya bildim. Sende benim gibiydin bazen özverili samımı bazen vurdumduymaz kırılgan çok şeyi iç içe yürüttüğümüz bir aşk çıkmazlar şerbetini genzimi yaka yaka yudum yudum içtim. Bir kez olsun elinden tutup gözlerinin derınleklerını okşayamadım, uçtum ama hep yüreği yaralı kanadı kırık kuş gibi uçtum senin hevesine ufkunu bulamadığın göğün maviliğinde kaybolmuşum uzun sure. Uzaklardaki ufkun kızıllığı arasında gördumsede seni.

Bir fırtına alıp göturdu gözümün önünden çaresizce baka kaldım. Hanı yüksek bir yerde avuçlarımda tutuğum zarif bir gülü ansızın esen bir poyraz kasırgası elinde alıp belirsiz yerler taşır ya işe öylede oldu. Sen gittiğin gün sırtımızı dayadığımız o dağın en zirvesine çıktım yüreğimdeki acıyı dındrme bahanesi ile belkıda tam yolcu olduğun an. Koça şehri seyre aldım boş boş ve anlamsızca uzun uzun sonra gözlerimden akan yaşların yanaklarımda ki ıslaklık izlerin hissettim, tıpkı çocukluğumda bilyelerim topumun topacımın elimden alınışındaki gibi ve yıllar sonra orda ağladığımı hissettirdi hayat bana seninle. Sesiz içten hıçkıra hıçkıra, Böylece imkânsızında imkânsızı oldun, neden? Kimseyi kendimden güçlü görmedim ben beni aşamadım hep gülüm ben beni aşamadım Şimdi çok uzaklardasın.



Oysaki bütün varlığımın ve Mutluluğumun yarısının sende olduğunu söylerdim kendime, oylekı yüreklerimizin bizi ayıran uzaklığa aldırmaksızın, ama benim yüreğim bu yazgıya isyan ederdi etrafımdaki tüm sevinç ve eğlencelere rağmen yüreğimin kuytularında seninle ayrıldığıma günden beri taşıdığım hüznün üstesinden gelemiyordum imkânsızlığının içinde. Bana bıraktığın acıyla bir yerlere yazdım seni bedenimde kangren olmuş bir yarayı kapatmaya uğraşırken acımadan sarılması için bandını da yine senden aldım, hıç yazmadiğn defterinden çoktan sildiğini bir yerlere yazarak söyledin iyileşmeden sardiğm yara yüreğimde sessizce uykuya daldı uyurken belki bedenimde toprak olur. Eğer bir yerlerde zaman siz açıp çabucak solan bir çiçek görürsen o benim işte..YK